هنگامه ي سفر بود...
هامون بي قرار سينماي ايران، آرام گرفت.. خبر بدي بود..
در هامون آشفته بود ،
در كاغذ بي خط خوش فكر ..
در سالاد فصل دل شكسته ..
و در اتوبوس شب خوش مرام...
"... دلم می گیره از رنگ آبی که سرده .. از قرمز که تنش میاره..از زرد که جدایی میاره.
و به نظر من رنگ روح زندگی سبزه .. سبز... "
شكيبايي مدتی در بيمارستان بستري بود ..اما كسي نمي دانست...
و امروز سرانجام از ميان هنرمندان و هنردوستان ايراني رفت...
با پيشينه اي پر از بازي و شعر بر صحنه ي خاكي سينما و تاتر ايران...
...
هنگام 
هنگامه ي سفر بود...
من مي گريختم چون باد ها
از پيش بيدهاي معلق
از پيش آن حقيقت مطلق
حقيقت مطرود ..
بدرود!
اين آخرين سفر بود..
...
* بيوگرافي،آثار و جوايز خسرو شكيبايي
...
باز قهری ؟ حرف که می زنی ...
امروز در صبح داغ تابستانی ۳۱ تیرماه ، خسرو ،
ناشکیباتر ازهمیشه
از آغوش ملت به آغوش سرد خاک رفت...
دريافتن نمي توان..
نه ميتوان پذيرفت..
نه مي توان دريافت..
اندك اندك پيش مي رويم..
بسان دوره گرد..
از سپيده دم تا سپيده دم..
فيليپ ژاكوته (شاعر فرانسوي)
