پیر پاک و مسلمانی که مریدانش نفسش را حق می دانستند و پیروی از آموزه های او را راه عبور از  دروازه های بهشت ..

شیخ صنعان روایت عطار، مدافع سرسخت دین  و راهرو راستین آیین شرع اسلام، عمری نزدیک به 50 سال را به تربیت مریدانی نزدیک به 400 مسلمان غیور صرف کرد و راه ریاضت و رسم مسلمانی به آنان آموخت . بزرگ مسلمانان زمان خود شد و موجب فخر مسلمانان ان زمانه..

 اما چه سود که به بهای نیم نگاهی از محبوب تمام وجود از کف داد و اسلام چندین ساله را فروخت و شراب نوشید و ....

----------------------------------

حکایت عشق و عاشقی ها در اشعار ایرانی جماعت ، از دیر باز بوده و شنید شده . عشق هایی که در اساطیر و اشعار و نظم و نثر ما  به وصال نرسیده و در جهت  فراق و لذت فراق تبلیغ کرده ( مانند لیلی و مجنون)

یا حکایاتی که با مرگ جسمانی عاشق رنگ گرفته (مانند فرهاد نگون بخت که هم جور رقیب را پذیرفت و هم مرارت سنگ تراشی بیستون را  و سرانجام به مقصود هم نرسید) و....

اما در این میان شاید یکی از جذاب ترین حکایاتی که حول عشق و عاشقی می گردد ، جریان پیرمردانی باشد که در کهنسالی دل به عشق زیبارویان جوان می سپارند و اینگونه با قبول رسوایی خود نام خود و حکایت عشقشان را در تاریخ ادبیات ثبت می کنند.

آنان که در کتابخانه های شخصی شان آثار ادبی هم دیده می شود میدانند که مشهور ترین نمونه چنین رسوایی عاشقانه ای  شیخ صنعان زنده دل ! بود که در سن پیری آنچنان به عشق دختر جوانی جان و دل سپرد که آبرو و حیا که سهل است.. سابقه  پنجاه شصت  ساله شب بیداری خود را پای سجاده نماز و اشک و آهش را برای معبود الهی و 50 حج خود را، در عرض کمتر از 3 دقیقه از خاطر برد ..

و ادامه ماجرا ...

------------------------------

از اردلان عطارپور "پیامبر کفر گوی" (۱) را خوانده بودم و از ارادتش به کفر و کافری با خبر بودم! تا "اقتدا به کفر" را هم از او خواندم.

البته بسیاری عطارپور را با "مو لای درز فلسفه" یا " مثل همیشه نیست"(۲) می شناسند . البته با خواندن این دو اثر هم می توان عطارپور را شناخت و به روشنی دریافت که وی اصولن می خواهد گیر بدهد !

شاید هم این خصیصه وی به روزنامه نگار بودنش هم برگردد..( آنان که چند روزی را هم در روزنامه ای سر کرده باشند می دانند روزنامه نگار جماعت اگر روزی گیر ندهد شام شب از گلویش پایین نمی رود.البته این خصیصه شامل قدیم بود)

اما در هر حال ، سخن از " اقتدا به کفر" عطارپور است که حکایت شیخ صنعان بیچاره را به نقد کشیده و بررسی کرده . اثری که یکی از شاهکارهای عطار به شمار می رود و تا کنون با تایید و تحسین بسیاری از منتقدین مواجه شده .

اما "اقتدا به کفر" یکی از آثاری ست که شاید بیشتر عطار را

(و نه شیخ بیچاره را) مورد نقد خود قرار میدهد.

گرچه من نه عطار شناسم نه عطار پژوه

و هر چه می گویم تنها نظر شخصی ست و بس .

 اما زمانی که با چنین نوشته هایی بر می خوری

ناخودآگاه دلت می خواهی نظری داده باشی!

به خصوص اگر تشخیص بدهی که شیطنتی در کار است.......

 ....

                           حافظا! فردا به ری برگردم از شیراز تو ..

                           کاش پروازم شکوهی داشت چون پرواز تو ..

                           ما در این قرنیم و گوشی نشنود آواز ما ..

                           از فراز هفت قرن آید به گوش آواز تو..   *

حافظ جان! اگر بگویم این روزها ته مانده اي از اين سرزمين باقي مانده كه بايد با چنگ و دندان بگيريمش، باور می کنی ؟! كه تو نيز قسمت بزرگي از اين ته مانده كوچك هستي؟

حافظ جان!خبر داري شدي اين روزها همه صاحبان سخن سرزمينمان،مصادره به مطلوب شده اند؟! **

مولانايي كه برايمان باقي نگذاشتند!  

نظامي و خاقاني هم كه چون جاي ديگر آرميده اند پس مال ما نبوده اند از اول ! 

حافظ جان ! مصادره كنندگان - که اتفاقن هم دوستمان هستند هم برادرانمان - طوری شکرافشانی میکنند كه گویی ايران آن روزها، شبيه ايران اين روزها بوده ..

(به همان راحتی که تو می خواستی به وعده وصال آن ترک شیرازی، سمرقند و بخارا را یکجا و بی سند و مدرک بدهی برود ..یادت هست؟)

در ضمن شهر و ديارتان هم كه در معرض خطر است حافظ جان ! مي گويند ما سند مالكيت داريم خودتان خبر نداريد!

تا آبهايش كه پيش آمده اند ( کمی عقبتر از همان رکناباد و مصلی محبوبت). و  وحشتمان است كه پا به خشكي هايمان هم بگذارند ... البته بیشتر میریزیم تو دل خودمان و زیاد اعتراض نمی کنیم که خاطر مصادره کنندگان دوست و برادر آزرده نشود. مگر خودت نگفتی با دشمنان مدارا ؟؟؟

حافظ جان ! شايد ما هم از ترسمان است كه هر سال 20 مهر به هر زور و زحمتي شده حتا در رسانه ملي که این روزها فقط دغدغه روز و شبش یک نفس پرداختن به رفع مشکلات ملت است، نام تو را

مي آوريم و شايد اينگونه به خودمان يادآوري مي كنيم كه آخ جان اين يكي هنوز مال خودمان مانده !

راستی چقدر حیف شد حافظ جان که تو آن روزها رسانه ملی نداشتی .. از هیچ مدلش!

اصلن تو باور میکنی این حرفها را ؟ عجیب غریب است ؟ نکند باور نکنی؟!  ..البته باور هم نکنی حق داری.. این روزها ما هم مثل تو از هر طرف که گوش کردیم آواز سوال حیرت آمد..

اما مگر خودت نگفتی تا سیه روی شود هرکه درو غش باشد...؟

خلاصه حافظ جان ! به قول يكي از ميليونها مشتاقت در تاريخ گذشته و امروز و آينده:

                                 ... ما در اين قرنيم و گوشي نشنود آواز ما ...

. . . . . . .

پی نوشت:

* شعر از دكتر رعدي آذرخشي

** بهتر است معناي عنوان "مصادره به مطلوب" براي درك بهتر از وضعيت خليج پارس و خزر و مولانا و نظامی و   و   و ......  جا بيفتد . مصادره به مطلوب يعني:

۱- شخص A ادعای C را مطرح میکند.

 2- شخص A برای اثبات C استدلال R را اقامه میکند.

3- استدلال R فرضی مانند P دارد که C را آشکارا یا نهانی درست فرض میکند، بنابر این R بجای اثبات C، آنرا درست فرض میکند!

در آرشیو مطالب مهر ۸۶ (درست دوسال پیش) ،  نوشته ای  دارم با عنوان "تاریخ تکرار می شود؟"

آن روزها اجلاس کشورهای حاشیه خزر در تهران برگزار شده بود تا مدعیان حاشیه نشین با گفتگویی دوستانه به نتیجه ای عادلانه! در باب کاسپین ، این آب شور ناصر الدین شاه خودمان ، برسند . اما پس از آن درباره نتیجه ی اجلاس ( گرچه به قطعیت نرسید ) اخبار غیر موثقی (؟!) به گوش رسید که کسی روی بازگویی اش نداشت!

اخبار درباره سهم ایران از خزر و گمانه زنی های مربوط به آن بود ..

آن روزها دلسوزانی که اخبار را دنبال می کردند تاکید فراوان داشتند بر اینکه مبادا ایران در حین این نشست ها و گفتگوهای دوستانه، از حق ۵۰ درصدی خود ( که مدتی بعد شد ۲۰ و چند درصدی!) پایین بیاید و به پیشنهاد روس ها مبنی بر حق ۱۱ یا ۱۳ درصدی راضی شوند!        

برخی معتقد بودند ایران شاید به واسطه جریانات هسته ای و شرایطی که در عرصه بین الملل دارد،

در پشت میز مذاکره مطالبات روس های مکار را

با لبخندی برادرانه پاسخ دهد

و اینگونه کشورهای حاشیه خزر به مقصود خود

 که همان سهم ۱۱ درصدی ایران از خزر است دست پیدا کنند.

اما امسال با گذشت زمانی نزدیک به دوسال از آن روزها، دیگر دغدغه ای نداریم که مبادا به خواسته ی روس ها و مطیعان آنان در پشت میز مذاکره تن در دهیم ..

چون دیگر میز مذاکره ای وجود نداشت!

طبق پیش بینی ها احتمالن امسال روی صندلی ایران در پشت میز مذاکره درباره وضعیت خزر، جای ایران یک گلدان گل گذاشته اند ..به رسم یادبود !

......

" ایران به اجلاس ۴جانبه کشورهای حاشیه خزر در آکتاو دعوت نشد! "

به همین سادگی !

گرچه وزیر امور خارجه به دعوت نشدن ایران اعتراض کرد . اما پاسخ روسیه هم در جای خود شنیدنی بود:

"... علت اعتراض ایران چیست؟در این مورد بحث دیدار میان کشورهای مشترک المنافع در میان است،

چنین دیدارهایی بارها در اشکال مختلف برگزار شده است (!)

همچنین مسئله دریای خزر تنها موضوع این دیدار نیست...."

گرچه کسانی همچون دکتر فلاحت پیشه  ( عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس) این اقدامات را ناشی از مشترک المنافع بودن این کشورها می دانند و تاکید دارند که ایران باید به تصمیمات این اجلاس غیر قانونی بی اعتنا باشد..و حتی می تواند به مراجع بین المللی شکایت کند .

اما آیا این برای مردم مارگزیده ایران که از وقتی تاریخ نوشته شد ! از روسیه و...... دیدند و کشیدند ، کافی ست؟؟؟

.......

*پ . ن:

شوق آمدن پاییز ، سالهاست یک پی نوشت نارنجی را نصیب پستهای آخر شهریورم کرده..

امسال هم به رسم هر سال :

... آسمانش را گرفته تنگ در آغوش..
                                                  ابر .. با آن پوستین سرد نمناکش..

 باغ بی برگی
                    روز و شب تنهاست
                                                     با سکوت پاک غمناکش

     
                              "   ساز او باران ... سرودش باد ..."

باغبان او را رهگذاری نیست ..
                                                 باغ نومیدان ،
                                                 چشم در راه بهاری نیست ..

 
گر ز چشمش پرتو گرمی نمی تابد ،
ور به رویش برگ لبخندی نمی روید ،

باغ بی برگی که می گوید که زیبا نیست ؟

خنده اش خونی ست اشک آمیز
                             جاودان بر اسب یال افشان زردش می چمد در آن

                                                پادشاه فصلها ، پاییز ...

                                                                               "باغ من : م.اخوان ثالث"

تنها آمد..

تنها خواند..

تنها رفت..

خواندني ها كم نيست ..
من و تو كم خوانديم ..

این رسم دیرینه ما ایرانی هاست .. تا هستند ، هستند ..

اما به محض رفتن .. یادمان می آید..

که او یک اسطوره بود ..     که کاش نمی رفت !

رستني ها كم نيست
من و تو كم بوديم ..
                          خشك و پژمرده.. و تا روي زمين خم بوديم ..

مثل استاد دیگر نیست .. مثل استاد دیگر نمی آید.. افسوس زمانی که بود قدرش ندانستیم..

اما هر سال ۹ شهریور یادمان می آید که مثل نوای حنجره استاد دیگر به گوشمان نمی رسد..

افسوس..

گفتني ها كم نيست / من و تو كم گفتيم

                               مثل هذيان دم مرگ از آغاز چنين درهم و برهم گفتيم ..

می گویند دخترک جوانی همچون بسیاری دیگر دل به فرهاد بسته بود.. نامه ای نوشت و شرح دلبستگی سرود..فرهاد در جواب نامه نوشت:

به ستارگان زندگیت نزدیك نشو.. كه ستارگان  از دور زیبا هستند. 

هرچه به ستارگان زندگی نزدیك تر شویم بیشتر از آنها بدمان می آید.

نزدیك تر نشو، بگذار ستارگانت ستاره بمانند،

بگذار بهترین تصویر از ستاره ات در ذهنت بماند.

بگذار ستاره ای برایت باقی بماند...

           ديدني ها كم نيست ..
                                                 من و تو كم ديديم ..

                         بي سبب از پاييز جاي ميلاد اقاقيها را پرسيديم ..

ما که قدرش ندانستیم زمانی که بود .. تنها بی مهری هایمان را نثارش کردیم و بس.. !

لااقل این روزها .. یادش گرامی بداریم ..

من و تو كم نه كه..

بايد شب بي رحم و گل مريم و

بيداري شبنم باشيم

من و تو خم نه و .. درهم نه و .. كم هم نه..

كه مي بايد با هم باشيم

من و توحق داريم..

كه به اندازه ي ما هم شده با هم باشيم..

                                   من و تو حق داريم

                                                                بدويم تا دم صبح...

نام تابلو : کابوس

اثر : Henry Fuseli

زمان: ۱۷۸۱

 "... روزنامه فریاد حیات و زندگی ست.. صوتی ست که از پیکر جانداری بلند می شود.. نبضی ست که می زند و حرکت می کند.. گواهی ست که هنوز قلبها کار می کنند .. و در پیکر کشور روح و رمقی باقی ست.. اینان پلیس اجتماعند .. جلوی انجام وظیفه ی پلیس را نباید گرفت ... "

این روزها فقط زمزمه ی دلتنگی ست..

زمزمه ی دلتنگی همکارانی که امروز در تقویم به نامشان است اما ،

جای خودشان چقدر خالی ... !

اختلافات ایران با غرب باعث شده که غیر از هواپیماهای روسی انتخاب دیگری نداشته باشد:

توپولف یک شرکت روسی است که در ۱۹۲۲ آغاز به کار کرد..و در صنایع دفاعی و هوافضایی فعالیت دارد. تولیدات توپولف شامل ۴مدل توپولف است: توپولف تی-یو ۱۴۴  / توپولف تی-یو ۱۵۴ / توپولف تی یو ۱۶۰ / توپولف تی یو ۲۰۴.. این هواپیما برای نخستین بار در چهارم اکتبر 1968 به پرواز درآمد.

مشخصات حقیقی توپولف:

توپولوف یکی از ناامن ترین هواپیمای جهان :

...

* ایران باهدف تجهیز ناوگان هواپیمایی مسافربری، از چند سال پیش مذاکرات با مقامات روسیه و شرکت "توپولف" بزرگترین مجموعه هواپیماسازی مسافربری روسیه برای خرید انواع پیشرفته این هواپیمارا آغاز کرد.

* توافق کلی همکاری دو کشور در این خصوص در جریان دیدار رییس جمهوری اسلامی ایران از روسیه در مارس۲۰۰۱میلادی حاصل شده بود.

*  "حسن حاج علی فرد" (رییس وقت سازمان هواپیمایی کشوری) در آبانماه۱۳۸۲ در راس هیاتی مرکب از چهار کمیته مدیریت و برنامه ریزی، فنی ،عملیاتی و طراحی داخلی به بررسی دقیق و علمی تواناییها، ظرفیتها و امکانات هواپیمای مسافربری توپولف ۲۰۴و ‪ ۲۱۴پرداختند.

 * "احمد خرم" وزیر راه و ترابری ایران در سال ۸۲با اعلام تصمیم خرید تعدادی از هواپیماهای "توپولف" روسیه : قیمت توپولف ۲۰۴ بین۲۲تا ۲۷ میلیون دلار است درحالی که قیمت هواپیمای ایرباس مشابه حدود ‪ ۸۰میلیون دلار می‌باشد.

* یک روزنامه روسی به دنبال سخنان خرم  : علت اصلی خرید هواپیماهای روسی توسط ایران ارزان بودن آنهانیست بلکه اختلافات ایران با غرب باعث شده که غیر از هواپیماهای روسی انتخاب دیگری نداشته باشد.

* یک کارشناس دفتر طراحی توپولف  : مسلما هواپیماهای ما را کشورهایی که به دنبال صرفه‌جویی هستند، خریداری می‌کنند.

*  "ماکسیم پیادوشکین" معاون مرکز تحلیل راهبردی و فناوری روسیه  : ما در مورد فروش هواپیمای توپولف ۲۰۴به ایران با آمریکاییها هیچگونه مشکلی نخواهیم داشت زیرا درمورد این هواپیماها مجازاتهای بین‌المللی وضع نشده است.

*  "آندری اوسیپف" معاون اداره کل برنامه‌های پیشرفت فناوری سازمان هواپیمایی و فضانوردی روسیه گفته بود: هواپیمای توپولف ۲۰۴مشابه بویینگ ۷۵۷و ایرباس آ-۳۲۰ است ولی قیمت و هزینه خدمات بهره‌برداری آن از این نوع هواپیماها ارزانتر است.

*  رییس سازمان هواپیمایی کشوری پس از امضای یاداشت تفاهم تایید گواهی پروازبا طرف روسی در مسکو گفت: بر اساس برنامه کاری موجود دولت ایران قصد خرید پنج فروند هواپیمااز نوع توپولف۲۰۴ -۱۰۰ از روسیه را دارد.

 ...

 نمونه های مشابه :

۱۰ شهریور ۸۵ : سقوط هواپیمای توپولف تی یو-۱۵۴ شرکت ایران ایر تور در فرودگاه مشهد. این هواپیما در مسیر بندر عباس مشهد در حال حرکت بود. این هواپیما حامل ۱۴۸ مسافر بود. در این حادثه ۲۸ نفر کشته و ۵۰ نفر زخمی شدند.

۲۳ بهمن ۸۰: هواپیمای توپولف تی یو-۱۵۴ شرکت ایران ایر تور در نزدیکی خرم آباد با کوه برخورد کرد و ۱۱۹ کشته داد.

۱۹ بهمن ۷۱: هواپیمای توپولف تی یو-۱۵۴ شرکت ایران ایر تور با یک هواپیمای سوخو-۲۴ متعلق به سپاه پاسداران در نزدیکی تهران تصادف کرد.  این حادثه ۱۳۴ کشته داد.

 چهارشنبه ۸۸/۴/۲۴ :یک فروند هواپیمای مسافربری از نوع توپولف تی یو-۱۵۴ متعلق به شرکت هواپیمایی کاسپین که عازم ارمنستان بود دقایقی پس از بلند شدن از فرودگاه امام تهران در در ۱۲ کیلومتری جنوب قزوین بین منطقه فارسیان و جنت آباد در بخش مرکزی قزوین سقوط کرد که منجر به کشته شدن تمامی ۱۶۹ سرنشین (مسافر و خدمه)این هواپیما شد.

...

توپولف ۱۵۴ هواپیمای مسافربری مناسب برای مسیرهای متوسط هوایی که در پروازهای داخلی روسیه و سایر کشورهای شوروی سابق ، همچنین تا اندازه ای در اروپای شرقی و ایران به کار خود ادامه می دهد . توپولف ۱۵۴ مدل توسعه یافته ای از هواپیماهای توپولف ۱۰۴ (۱۰۴-Tu) ، آنتونف ۱۰ (۱۰-An) و ایلوشین ۱۸ (۱۸-ll) می باشد . معیار طراحی در توسعه این سه هواپیما تا اندازه ای متفاوت بود که شامل،قابلیت پرواز در فرودگاههای کوچک و پرواز در ارتفاع بالا می باشد.

* در ایران شرکت های هواپیمائی ایران ایرتور، ماهان، تابان، آریا، کیش ایر و کاسپین از مدل M ۱۵۴-Tu این هواپیما استفاده می‌کنند.

...

* در سقوط توپولف امروز در حوالی قزوین، شدت انفجار و آتش سوزی به حدی بوده است که نیروهای امدادی به دلیل سوختگی شدید پیکر کشته شدگان هیچگونه کمکی از دست شان برنمی آید و تنها در صدد جمع آوری و انتقال پیکرهای قربانیان حادثه به سردخانه هستند...!

این آمار جالب درباره میزان سقوط هواپیماها در ایران را نیز  اینجا بخوانید...!!!

 پی نوشت ۱ : درخواست احمدی نژاد از وزیر محترم راه و مسوولان ذیربط : به وزير محترم راه و ساير مسوولان ذيربط ماموريت داده مي شود در اسرع وقت علل وقوع اين حادثه را دقيقا بررسي و گزارش لازم را به اينجانب و ملت شريف ايران اعلام نمايند.

 پی نوشت ۲: یاد گزارش C-130 افتادم و پرونده ی تکمیل و به نتیجه رسیده اش !

پی نوشت ۳: ارمنستان پنج شنبه را عزای عمومی اعلام کرد ... !  اما ما فعلن وقت نداریم.. ما مشغول مدیریت جهان هستیم... ابراز همدردی با هم میهنان انشااله باشد برای وقتی دیگر ...

...

انسان پوک

انسان پوکِ پر از اعتماد

نگاه کن که دندانهایش

چگونه وقت جویدن سرود می خوانند

و چشمهایش

چگونه وقت خیره شدن .. می درند

در کوچه باد می آید

این

ابتدای ویرانیست...

گوبلز،  وزیر  مشهور تبلیغات دولت هیتلر بود..در زمان رایش سوم

 او دانشجوی بسیار موفقی بود               

و در دانشگاه های مونیخ و هایدلبرگ، فلسفه، تاریخ و ادبیات خواند .

او در یك خانواده كاتولیك مذهب بزرگ شد و چون از معلولیت در ناحیه پا رنج می برد نتوانست در جنگ اول جهانی شركت كند.

روایت است ژوزف گوبلز پس از تشكیل

حزب ناسیونال سوسیالیست صمیمی ترین دوست هیتلر شد.

اما گوبلز به واسطه اینها و یا سخنرانی های آتشین و کوبنده اش نبود که مشهور شد!

بلکه توانایی گوبلز در ایده های تبلیغاتی اش بود

چون او در دوران وزارت خود یک تکنیک پروپاگاندایی مشهور داشت:

به نام نظریه "دروغ بزرگ "

گوبلز تا هنگام مرگ یعنی تا سال ۱۹۴۵در مقام وزارت ماند.

اما همه اینها به کنار..او برای تحقق نظریه مشهور خود چند تکنیک ترسیم کرده بود.از جمله:

۱- مخاطب قرار دادن کودکان و نوجوانان

۲- برای قبولاندن یک کل قسمتی از آن کل را اثبات می کنیم و به تمام آن تعمیم می دهیم

۳- به پیش زمینه های فکری مخاطب توجه کنیم    

۴- به منافع مخاطب توجه کنیم

۵- از پیامهای ساده و قابل درک استفاده کنیم

۶- سرایت روانی خیلی مهم است

۷- اغراق کنیم

۸- تکرار کنیم

که خلاصه این تکنیک ها در یک جمله میشد:

اگر می خواهید دروغ بگویید، بزرگش را بگویید..باورش ساده تر است..

گوبلز تا آخرین لحظات عمر به هیتلر وفادار ماند ..

و نهایتاً پس از ورود ارتش سرخ به برلین در ۴۸ سالگی

 ابتدا ۶ فرزند خود را با سم كشت و سپس با شلیك گلوله ای به مغز خود، به زندگی خود پایان داد...

 ...

سينمايي براي شعور خواب زده ي ما...

اخراجي هاي 2 چه خوب فروش كرد ..

۶ ميليارد و 7ميليارد رقمي بود كه روزنامه ها درجش كردند در ستون اخبارشان..

چه صف هاي طولاني داشت گيشه ي پر فروش فيلم اخراجي های2 .. به خوبي تلافي اخراجی های 1   را كه سي دي هاي غيرمجازش دست پير و جوان بود درآورد ..

مسعود ده نمكي هم سرمست از اين پيروزي ، ساعت به ساعت روز به روز خبر بالا رفتن فروش

گيشه هاي اخراجي ها را گزارش مي دهد . و مصاحبه مي كند و امتياز مي گيرد و ...

البته امتياز كه نه .. حق هر كارگرداني ست كه در ازاي كشاندن ملتي به قيمت 7 ميليارد تومان پای گیشه، در لحظه سال تحويل با عوامل فيلمش روبروي دوربين صدا و سيما بنشيند و لبخند بزند!

یا سينماهايي با فاصله 15 متر از يكديگر در خيابان را به فيلم خود اختصاص دهد ! *

یا بهترين ايام سال را كه همان عيد نوروز سبز ايران ست، انتخاب كند براي اكران فيلمش ...

بخيلان چشم ببندند و نگاه نكنند اگر مشكلي دارند !

جاي دوري كه نمي رود.. يك هم ميهن خوش فكر كه به زيبايي فهميده گيشه چيست

و به چه كار می آيد، فكرش را به كار انداخته و زندگيش را سرو سامان داده ..

اينكه ديگر سر و صدا ندارد .. نقد و بررسي ندارد .. فحش و ناسزا ندارد ...

اما خودمانيم.. زندگي چه بازيهايي كه ندارد .. چه بالا و پايين هايي كه ندارد !

ديروز چگونه به سردر سينما نگاه مي كردند و با چه ابزاري ! به سويش مي شتافتند..

امروز صف گيشه همان سينماها چه مشتاقانه با تو همراهند..و نام تو را بالاي شيشه خود نوشته اند..

همراه با سانس اضافه!

پس ده نمكي هاي مملكت ما خيالشان راحت كه اندازه 7 ميليارد پشتوانه دارند .. مردمي كه با اشتياق در سالن هاي سينما مي نشينند به اين اميد كه ساعتي را بخندند ..  در همان سينماهايي كه گویا تنها نامي از آن باقي مانده (1)..چون همه مي دانيم مردم محروم نيازمند لبخند و شادماني اند(2)

گويي كارگردانان هنر دوست ما به خوبي دريافته اند كه :

حق داري تغيير بدي وقتي انتخاب بهتري داري!

و كي تشخيص ميده بهتر كدومه (3)

تعارف نداريم .. همه دچار شده ايم .. شايد دچار همان تبصره 6 بند 2 قانون.. شايد هم همه خواهان آن شده ايم كه چكي به مبلغ روز داشته باشيم براي ارتقاي فرهنگ ملت عزيزمان (4)

اصلن هم قصد نداريم باور كنيم مردم ما خدايناكرده سينما را فراموش كرده اند

و هنرپروران ما احترام به شعور بينده را..

همان چيزي كه در آغاز "خون بازي" ديديم و شايد نفهميديم يعني چه:

" فيلمي براي حضور و شعور شما "

اما اكنون چه كنيم ؟

اكنون كه ديگر حرمتي براي شعور بيننده در سالن هاي سينمايي كه تنها سردري به نام سينما ازآن مي سازند چه كنيم؟

اكنون كه مي آييم و مي نشينيم  و لطيفه هاي دست به دست شده در مسيج هاي موبايلمان را در روي پرده بزرگ سينما مي بينيم بايد بخنديم ؟

مي خنديم.. اما نه به طنز گويي هايي كه ساعتي را خوش باشيم..( كه اي كاش لااقل طنز بود..با همان تلخي پيام آوري كه در بطن طنز نهفته)

تا حالا مي خواستيم از حقوقمان حرف بزنيم .. حالا حرف بر سر موجوديت ماست (5)

موجوديت سينماي ما.. موجوديت هنر با ارزش ما .. كه زماني سالاران بي ادعا و دوست داشتني داشت.. که یادشان به نیکی..

اما امروز .. اما اين روزها.. چه بر سرش‌ آمده ...؟

...

وقتي اخراجيها را مي بينيم ،مي خنديم ..بلند بلند .. اما غافل از اين كه اين قهقه ها پيش در آمدي ست براي يك خواب آرام ..اما سنگين ..كه بيدار شدنش هزينه هاي بسيار مي تراشد براي ما..براي اين مردم هنر دوست !

كه اين روز ها هنر را نمي يابند و در عوضش به گيشه پناه برده اند..

مي گويند : كشاندن مردم به پاي گيشه هم آسان نيست ..

اما مي گويم : پس تكليف اين خوابي كه چشمانمان را ربوده چه مي شود ؟ خوابي كه لالايي اش در پاي گيشه هاي 7 ميليارد توماني و به مدد ديالوگ هاي ضعيف اما توده پسند ميسر شده..

اين روزها بدجور خوابمان گرفته..و درست مصيبت هميشه از آن لحظه اي آغاز مي گردد كه همه خوابيم.

تمامي سرقت ها هم در ساعاتي از شب آسان مي شود كه همه اهل خانه در خوابند !

اما اهل خانه سينماي ما چه ؟ نگران به سرقت رفتن سينماي ما نيستند ؟

آنها هم در خوابند ؟!

مردم ما كه گويي سالهاست نخوابيده اند و امروز فرصت مغتنم است براي خوابي كه هفت پادشاه را در ‌آن ببينند

اما بزرگان ما در چه حالند ؟ نمي ترسند از زماني كه مردم ما ، مردمي كه حاتمي ها و مهرجويي ها و مخملباف ها و عیاری ها و پناهی ها و ..... را دارند ، عادت كنند به اخراجي ها ‌؟!

عادتی كنند كه تركش موجب مرضشان شود؟

عادتي كه در آن له شدن ارزش هاي سينما را ببينند و دم بر نياورند ؟

بزرگان ما در چه حالند ؟

در انتظار چكي به تاريخ روز ؟!  (6)

در انتظار غرق شدن در حاشيه ها؟  پنهان شدن در زير تنها نام سينما ؟

مدفون شدن در لابه لاي ديالوگ هاي بي محتوا؟ فيلمهاي بي تدوين ؟

صحنه هايي كه همچون غذايي بي طعم و بو تنها تن به خوردنش ميدهي كه از گرسنگي نميري؟

بزرگان سينماي ما در انتظار چه چيز به سر مي برند ؟

كه تنها گيشه ها رونق 7 ميلياردي پيدا كند  و ما نيز دل خوش كنيم كه سينما داريم ؟!!!

خانمها ! آقايان !

باور كنيد ما نه "میليونر زاغه نشين"مي خواهيم كه از آغاز، كه نامش باشد، تا پايان دچار پارادوكسي شيرين و جذاب سينمايي باشيم..

نه " ريدر" را كه با مدد گرفتن از حرفه اي ترين تكنيك هاي سينمايي تاثيرگذارترين صحنه هاي ايدئولوژيكي فاشيستي و ضد فاشيستي را ببينيم ..

و نه "ميلك" را كه حكايت همجنس بازان امريكايي را طوري به تصوير مي كشد كه گويي خود در ميان آناني!

باور كنيد ما نه اسكار مي خواهيم و نه شاهكار..  نه جايزه براي فيلمهايمان ..

باور كنيد ما فقط مي خواهيم كه خوابمان نبرد !

ما فقط مي خواهيم يك هنر شناس پشت دريچه دوربين نگاهمان كند.. ارزش هايمان را و منزلت هنري را كه در پله هفتم تاريخ ايستاده ..

ما فقط مي خواهيم كه اگر هم قرار است هشت سال رشادت هم میهنانمان روي پرده سينما باشد.. حاصلش قهقه هاي بي امان و سوت و كف هاي پي در پي نباشد ..

انگيزه ديدنش جملات هجو كوچه و بازار نباشد ..

سوژه هاي بي محتوا كه آدم را ياد سينماي قبل از انقلاب مي اندازد نباشد..

ما فقط مي خواهيم از فيلم فارسي فاصله گرفته باشيم .. همين!

ما مي خواهيم پتانسيل قدرتمنداني همچون عبدي ها و ...... صرف نشود ..همينجوري !

اگر هم حقايقي در آن 8 سال رخ داده كه شايد تصورش براي همگان امكان پذير نباشد، شيوه ي نماياندنش كوچك و بزرگ را به خنده وا ندارد ..

...

شايد ايراد ما اين است كه بهترين ها را داشته ايم و ديده ايم .. از آغاز انقلاب تا مدتها سير صعودي را در روي پرده سينما ديده بوديم ..جايزه ها گرفتيم .. گوشه و كنار دنيا ديده شديم ..

هنوز يادمان نرفته ما روي صندلي هاي سينما نشسته ايم و ديالوگهاي مادر را شنيده ايم..كلوزاپ هاي كيارستمي را ديده ايم ..

ما همان مردمي هستيم كه هامون را داشته ايم ..

آژانس شيشه‌اي/ باشو / پرده آخر/ خانه دوست كجاست/ ناصرالدين‌شاه آكتور سينما / سفر قندهار/ ديوانه از قفس پريد/ دو زن/ خانه اي روي آب  و  و  و  را تماشا كرده ايم..

پس  امروز چه بر سر ما ‌آمده ؟؟؟

 شايد هم آن روزها هنوز خوابمان نگرفته بود و هوشيار بوديم ...

ما همان مردميم ..

اما سينماي ما همان سينما نيست..

واقعن درد ما چيه ؟ نميدونم! (7)

...

تلخ است ..

اما بپذیریم زماني كه عادت كنيم به ديدن اخراجي هاي 1 2 3 و..... ! همان زمانيست كه ديگر بيدار شدني در كار نيست ...

ديگر اگر جلوه اي از هنر را هم روبروي خود ببينيم روي پرده ، اعتراض خواهيم كرد كه اين ديگر چيست .. تعطيلش كنيد ..ما مي خواهيم بخنديم !

ما سوژه مي خواهيم چه كنيم .. ما فيلمبرداري به چه كارمان مي آيد .. ما ديالوگ نمي خواهيم ...

آن زمان، همان زماني ست كه بايد سقوط روند فرهنگ سينمايمان را نظاره گر باشيم و خجالت بكشيم

آن زمان چیزی از منزلت گذشتگان سینمایمان هم باقی نخواهد ماند..مطمین باشید!

و  افسوسمان مي آيد كه نگفتيم : افتخار نمي كنم كه وايسادم و ديدم و ساكت موندم (8)

 ...

پي نوشت:

 1،2،3،4،5،6،7،8 : بخشي از دیالوگهای فيلم " وقتي همه خوابيم"

* سینماهای استقلال و آفریقا در خیابان ولیعصر تهران

درد نداشتن هارو  در بیست ببینید ..

این چندروز اخیر پشت سر هم خبرهایی می شنیدیم که

هم انگشت حیرتمان را به نزدیک دهان می برد ..

هم آه افسوسمان را از زبان خارج می کرد ..

معلوم نبود چرا ؟ چگونه ؟ به کدام جرم ؟ با کدام انگیزه ؟ به پشتوانه کدام وعده ؟!

...

فراوان شنیده بودیم یک شبه و ناگهانی دکان نشریات تخته شود ..

عادت هم کرده بودیم ..

این اواخر هم وقتی خبر را می شنیدیم اندکی غصه می خوردیم ..

می گویم اندکی ، چون اندکی عادت کرده بودیم..

شاید ! در کنار آن کمی هم ارشاد را یا با صدای بلند یا زمزمه وار نوازش می دادیم..

اما این اخبار اخیر دیگر چاره اش غصه خوردن  نبود ..

اعتراف می کنم عادت نکرده بودیم که رنجنامه روزنامه نگاران از خود روزنامه نگاران باشد..

بخوانید:

* کودتای نارنجی در اعتماد ملی 

[...بار ديگر بيكاري گريبان فعالان عرصه مطبوعات را گرفت. اما اين بار اين بيكاري نه به دليل توقيف و مشكلات مالي كه به دليل تماميت‌خواهي و سوءمديريت و عدم اعتقاد به اصل كرامت انساني برخي از مسوولان روزنامه اعتماد ملي به وجود آمده است. اين بدعت شوم را اين بار افرادي چون مهدي كروبي كانديداي رياست‌جمهوري، حسين كروبي فرزند ايشان كه حقيقتا نقش مديرمسوول را در روزنامه دارد! و چهره نام‌آشناي مطبوعات محمد قوچاني بنا نهاده‌اند! ...]

* آقای مترسک و روزنامه ی فرهنگ آشتی

[... رضا رشيدپور كه تماس گرفت و اصرار كرد براي ديدار و جلسه گذاشت و از اهداف چنين و چنانش گفت، شوق يك كار تازه، با گروهي تازه بار ديگر زنده شد.
همان موقع خيلي‌ها اشاره كردند به سوابق خراب آقاي رشيدپور در مجله «رويش » و برخورد غيراصولي و غيرحرفه‌اي‌اش با تيم آن نشريه، همان موقع خيلي‌ها گفتند و نوشتند كه ايشان شخصيت انجام كار بزرگي مثل انتشار يك روزنامه را ندارد و بعضي‌ها برحذرمان داشتند كه سابقه و اعتبار حرفه‌اي‌مان را براي «سردبير» شدن يك «شومن» تلويزيوني هزينه نكنيم ... ]

* مصایب روزنامه نگاری در آشتی

* خبرگزرای فارس برای خبرنگاران خودش هم پرونده سازی کرد!

* اخراج بیش از 50 خبرنگار در خبرگزاری حامی دولت

* دلایل اخراج از فارس(گفته های خبرنگار مجلس فارس دراینباره)

* شش نشریه در آستانه تعطیلی قرار گرفتند

* روزنامه خورشید متوقف شد

...

مطبوعاتمان را بلا گرفته ؟ جادو شده ؟ نفرینمان کرده اند ؟ طلسم شده ایم ؟!

هرچه که هست ، شواهد نشان می دهد که گویا نسل مطبوعات 

همان شقایقی ست که با داغ زاده است ... !

چه ازخودی چه بیگانه ...

همه می دانیم..

سال ها تو را خواستند ... اما ندادیم و نمی دهیم

سال ها تورا ناخن بر پیکر کشیدند

بیگانگان در اندیشه ی نابودی ات بودند

آشنایان در رویای چپاولت

اما تو پابرجا مانده ای هنوز..

گرچه روزگاریست اندازه ی تاریخ که بوی زخم می دهی..

روزگاریست اندازه ی تاریخ که رنگ خون گرفته ای

اما پابرجا مانده ای هنوز..به یاری شیفتگانت..سرباختگان وفادارت

آنان که تنها تو را می خواهند

و سرافرازی نامت را..

پاکی خاکت را

و پایداری اصالت جاودانه ات را..

گرچه تو تنهاترینی ایران من !

اما همه می دانیم این دقیقه های هزاران ساله مال توست... فقط مال تو

تمام رسم های جاودانه مال توست ... فقط مال تو

این عزیز ترین خاک..مظلوم ترین خاک..این خسته ترین خاک

مال توست..فقط مال تو..

همه می دانیم

نوروز مال توست..فقط مال تو

چه بخواهند.. چه نخواهند...

پ.ن :

 کسی می داند مدیران رسانه ی ملی! آیا توضیحی برای پخش لحظه تحویل سال بی هیچ نشانی و آوایی و آدابی..که توهین رسانه ای آشکار به پیشگاه ملت شریف ایران بود، دارند یا نه؟

گرچه با این بی حرمتی ها نوروز ما و آداب ما، نه رنگ می بازد و نه به فراموشی سپرده می شود..

اما تدبیر حکم می کند که :

۱- اگر توضیحی در میان است تا وقت، وقت است آن را برای عذر خواهی عنوان کنند

۲- اگر هم بی هیچ دلیلی این اقدام صورت گرفت، شایسته است نام "ملی" به مرور زمان از کنار رسانه برداشته شود که از قرار هم مدیران صداو سیمایی را اینطور بیشتر خوش آید هم ملت را..